Testament beschermt niet als weduwnaar weer gaat samenwonen

Printvriendelijke versie

Veel gehuwde mensen maken een zogenaamd langstlevendentestament voor hun partner. Door het testament kunnen kinderen de erfenis niet opeisen. De weduwe of weduwnaar kan in het huis blijven wonen, en hoeft ook de spaargelden niet te delen. De kinderen moeten wachten of er na overlijden van de tweede ouder nog iets over is.

Sinds 2003 staat een dergelijke regeling ook in de wet voor gehuwden met kinderen die nooit eerder een testament hebben gemaakt. De langstlevende ouder is dan, ook zonder testament, goed beschermd tegen aanspraken van de kinderen. Soms wordt er toch nog een testament gemaakt, bijvoorbeeld om een executeur of een voogd te benoemen.

Voor iedereen die al een langstlevendentestament had voor 2003 blijft het ‘oude’ testament gelden. In die oude testamenten, maar ook in nieuwere testamenten staat vaak een opsomming van situaties waarin de kinderen wel hun erfdeel kunnen opeisen, bijvoorbeeld als de langstlevende failliet gaat, of gaat hertrouwen. Soms staat er ook in dat de kinderen hun erfdeel kunnen opeisen als de langstlevende gaat samenwonen.

Maar wanneer woont de langstlevende samen met een nieuwe liefde? Is dat als ze een paar keer samen naar de film zijn geweest of pas als er twee tandenborstels in de badkamer staan? En hoe kunnen de kinderen dat controleren? Het vage criterium samenwonen kan leiden tot veel onrust in een gezin, dit in tegenstelling tot het aangaan van een huwelijk, dat is een duidelijk criterium. Onlangs speelde er ook weer een rechtszaak bij de rechtbank Gelderland, waarbij de zoon de uitleg van het samenwooncriterium in het testament van zijn overleden moeder aan de orde stelde, toen zijn vader een nieuwe partner kreeg.

Bedenk voor u een testament maakt goed welke invloed van uw kinderen op het leven van uw achterblijvende partner gewenst is, en laat uw testament daarop aanpassen. Wij nemen de mogelijkheden graag met u door.

Bron: Notamail 1 februari 2018, nummer 25.